Laatste Indo, Ubud, Padangbai en Gili T

2 februarie was mijn laatste surfdag. De bordverhuurder nam een paar foto's. Die ik helaas niet op deze site kan zetten, maar oke. Het was al met al een laatste goede dag omdat ik (eindelijk) het ritme van de golven een beetje doorhad en dus minder energie verspilde. De volgene dag nam Pieter (de oude Duitser) me op de moter mee naar de Ulluwatu Tempel. Een Hindoeistisch tempel complex die op een prachtige lokatie staat. Namelijk aan de kust waar een 100 meter hoge afgrond in de zee eindigd en de golven prachtig hoog tegen de rotsen opspuiten. In deze tempel zat ook weer een apenkolonie, nou ben ik dat onderhand gelukig wel gewend maar deze hadden hoektanden van meer dan 4 cm en waren enorm agressief. Fijn. Dus liep ik daar met een stuk bamboe rond en lieten ze mij gelukkig met rust. De andere bezoekers hadden minder geluk. Van een groep Jappaners werd een hoed en bril gejat en een groep Australiers moesten een fles water opofferen om niet meer achtervolgd te worden. Daarna nam Piter me mee naar een prachtige 'geheime' surfplek waar je surfers normaal prachtige akties zag doen tussen de rotsen er was een herdenkings monument aan een surfer om je er aan te herinneren hoe link het er was. Helaas was het geen surf weer en waren er dus geen surfers maar het uitzicht was adembenemend.
De volende ochtend vroeg opgestaan. Spullen sneller gepakt dan geplant (10 min) en weer bed in gekropen. Uur later zat ik in de bus naar Ubud. Ubud is een klein stadje meer landinwaards van Bali, het heeft meer een dorpssfeer, huizen zijn ruim en hebben bijna altijd een grote tuin. Ubud is hierdoor heel erg verspreid en dus had ik een fiets gehuurd bij mijn hotel. Nou ja, hotel, echte hotels heb je hier niet dus had ik een soort eigen bungalow. Dus fiets gepakt en lekker in een random richting gefietst, en dan zie je pas echt hoe Ubud ligt. Langs de 'drukke' straat staat een rij huizen en als je daar dan tussen door glipt sta je ineens tussen de prachtige rijstvelden. Op mijn fietstocht kwam ik langs een hindoeistische tempel waar precies op die dag geofferd werd aan Shiva. Ik werd naar binnen uitgenodigd, moest een sherpa aan (een doek die je als een soort rok draagt) en maakte foto's van de prachtige vruchten offeringen die heel kunstig opgstapeld stonden. Toen ik weer vertrok werd er ineens om 'entree' gevraagd, terwijl ik al een kwartier binnen was, sluw hoor. Ubud is echt het kunstenaars stadje op aarde, ieder tuinmuurtje heeft grote beelden op de poort en hoeken als bescherming of gewoon voor het mooi, om de paar honderd meter is er weer een tempel(tje) met prachtige beeldhouwkunsten. Alle slaapplekken hebben tegelijkertijd ook een schilderijen expositie en de ander gebouwen zijn geweid aan steenbewerken, zilversmeden, sieraden, houtsnijders, schilders en kunstenaas in het algemeen. En ze maken dingen tot in het kleinste detail incusief 3 bij 3 meter grote houten deuren, geweldig. Ik besloot om 2 nachten in Ubud te blijven en gewoon het mooie landschap te bekijken. Toen vertrok ik naar Padangbai een slaperig stadje in een kleine baai waar de veerboot naar de Lombok vandaan vertrekt. Mijn Lonely Planet uit 2009 schreef dat er een goedkoop hostel was met 5 heel goedkopen kamers. Toen ik daar aankwam zag ik een groot luxe gebouw met veel kamers die niet goedkoop waren, lekker up to date weer. Gelukkig zag ik toen ik de kamers bekeek een paar matrassen in de hal liggen. Dit was de dormetorie die gelukkig een stuk goedkoper was. Hier leerde ik Romy kennen een duitse meid van 25 die net als ik de volgende dag naar de Gili eilanden zou gaan. Volgende morgen vroeg met de Ferry naar Lombok (duurde iets van 5 uur) en de zee was lekker ruw maar wel zonnig. In Lombok aangekomen met een bus naar het noorden waar een kleine boot me naar een van de Gili eilanden zou brengen. Bij deze 'haven' moesten we een tijdje wachten en de plaatselijke bevolking had blijkbaar toch niets beters te doen dus die maakten het er hun hobby van om zoveel mogelijk toeristen te irriteren. En dan heb ik het niet over proberen dingen te verkopen maar proberen angst aan te praten over de Gili eilanden. Toen onze boot eindelijk vertrok moesen we een stukje door het water waden met onze bagage op onze rug om in de boot te klimmen. Ik was zo stom om helemaal voor in de boot te gaan zitten waar de voorkant niet was afgeschermd, gevolg door de wind werden regelmatig gokven in de boot geslagen en werd ik dus lekker nat. Heerlijk. Op Gili Trawangan aangekomen (ook wel bekend als Gili T) weer door het water heen maar nu gelukkig korter, maakte niet echt veel uit ik was toch al doorweekt. Na wat navraag besloten Romy en ik maar een kamer te delen om de kosten te drukken. Lekker douchen en toen wat eten. De Gili eilanden zijn 3 kleine eilanden waar motor voertuigen verboden zijn en alles met paard en wagen word gedaan of met de fiets. De eerste avond moesten we ineens weg springen toen er een opholgeslagen paard met wagen langs rende, maar verder is het zonder al die moters heerlijk stil. Gili T, het grootste eiland, waar ik op zat, kan je rondlopen in 2 uur, makkelijk, iets wat ik de volgende dag ook gedaan heb. Aan de Oost kant van Gili T is de bebouwing het dichts. DIt omdat hier de boten aanlanden vanuit Lombok, hier zitten de winkels en relatief goedkopen restaurants en hotels. As je verder loopt word de bebouwing dunner maar wel duurder (bungalow parken en villa's) uiteindelijk kom je op de boeren gebieden waar boerderijen staan en vee tussen de kokosnootplantages loopt. Maar ook hier word meer en meer gebouwd. Ik geef het minder dan 10 jaar voor het hele eiland vol zal staan met gebouwen, zonde. Op Gili T heb ik het lekker rustig gehouden, veel gelezen, gewandeld en een beetje gesnorkeld. Het koraal is helaas nogal doods maar de vissen zijn prachtig. Afgebroken koraal ligt overal op het strand en het word zelfs gebruikt om de kuilen in de weg mee te vullen. Lekker bescchermd. Wat wel heel leuk was om te zien was het Turtle Conservation center hier zag je jonge zeeschildpadjes rondzwemmen in een aquarium, na een jaar zouden ze worden uitgezet in de zee, maar nu ze nog zo kwetsbaar waren werden ze veilig op het land gehouden, helaas zag je er veel met bijtwonden van andere schilpadden. Maar het was een mooi gezicht toen ze gevoerd werden. Na 3 nachten vertrok Romy van Gili T, maar ik zou nog een nacht blijven, gelukig had ik in die 3 dagen de goedkoopste plek gevonden voor de laatste nacht. Iedere avond at ik bij de goedkope straat kraampjes waar je lekker en vooral goedkoop kan eten, op een van deze avonden had ik mijn zakmes laten liggen op de tafel. Toen ik er de volgende avond met ijdele hoop naar vroeg was ik verbaasd dat ze het uit hun la viste en hem meteen in mn handen drukte, de mensen zijn hier echt heel eerlijk. Eergisteren vroeg opgestaan en op weg naar Kuta. Op de veerboot van Lombok naar Padangbai leerde ik 5 Amerikaanse jongeren kennen (17 tot 23) en had ik daar een heel leuke theologische discussie mee. 's Avonds aangekomen in Kuta, naar mijn eerdere hotel teruggegaan, waar ze me lachend herkende en me mijn oude kamer teruggaven. Gister wat souveniers gekocht (blut). Morgen zal ik om 13:00 uur met het vliegtuig vertrekken. Eerst naar Signapore, dan Perth (op Perth 17 uur wachten), van Perth naar Aukland en dan van Aukland naar Chrischurch en daar, hopelijk met bagage, de 16e aankomen op het vliegveld. Oh wat heb ik zin in melk, kaas en aardappelen ipv. altijd rijst(Dahl Baat of Nasi Goreng) morgen zijn mijn rijstmaanden voorbij. Dat wordt dus afkicken.